درباره من

سیاوش عقدایی، در اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۵، در تهران دیده به جهان گشود. او سومین و آخرین فرزند و تنها پسر خانواده است. پدر و مادر وی هر دو از فعالان عرصه ی ادب هستند. بخصوص پدر وی، دکتر تورج عقدایی، که از دانش آموختگان دانشگاه فردوسی مشهد و از دانشجویان دکتر علی شریعتی بوده است و اکنون به عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه، مشغول تدریس است. او همچنین تألیف چندین مقاله و کتاب، از جمله کتاب شهره ی «شرح غزلیات سعدی» را در کارنامه دارد.
روشن است که نشو و نما در کتابخانه ی پدر، و همچنین محیط سراسر شعر و ادب خوانواده، زمینه ساز دریافت اطلاعات ادبی بیشماری برای وی می گردد. هرچند که در هنگام انتخاب رشته ی تحصیلی، او زمینه ای غیر از زبان و ادبیات فارسی را به عنوان علاقه ی اصلی بر می گزیند. سیاوش، تنها عضو خانواده است که در حوزه ی علوم انسانی تحصیل نکرده است.
زندگی علمی و افتخارات:
دوران ابتدایی و راهنمایی را در شهر زنجان گذرانید، و آنگاه که خانواده به کرج مهاجرت نمود، تحصیلات او در مقطع دبیرستان در این شهر ادامه یافت. او همزمان با دریافت دیپلم ریاضی در سال ۱۳۸۲، در زمره ی برگزیدگان جشنواره ی جوان خوارزمی در آمد.
در سال ۱۳۸۳، در دانشگاه آزاد واحد کرج، و در رشته ی الکترونیک پذیرفته و مشغول به تحصیل شد. در دوران دانشجویی از اعضای فعال باشگاه پژوهشگران جوان بود. ۲ سال پیاپی عنوان پژوهشگر برتر سال را بدست آورد و در همین دوران، و در سال ۱۳۸۵ مدال طلای جشنواره ی بین المللی اختراعات سوئیس را از آن خود ساخت. او همچنین در سال ۱۳۸۶، مدال نقره ی جشنواره ی بین المللی ITEX را به گردن آویخت. در پس در یافت این مدارج، و در رقابتی تحت عنوان “دانشجوی برتر برق سال” او توانست در میان تمامی دانشجویان کشور از دانشجویان دانشگاه های دولتی گرفته تا دانشجویان دانشگاه های غیر انتفاعی، عنوان «رتبه ی دوم دانشجوی برتر مخترع برق سال» را به دست آورد.
سیاوش عقدایی در طول دوران تحصیل در مقطع کارشناسی بالغ بر ۱۲ اختراع به ثبت رسانید که ابداع برخی از آن ها به پیش از ورود او به دانشگاه مربوط است. در میان آثاری که از وی به ثبت رسیده است، دو اختراع «سامانه ی درج و تحلیل نمودار های صنعتی» و «میکرو کامپیوتر HALICIA» از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند. به ثمر رسیدن «سامانه ی درج و تحلیل نمودار های صنعتی»، بعد ها زمینه ی لازم برای تولید کنترل کننده های منطقی برنامه پذیر بومی را محیا ساخت. هرچند اندکی بعد تولید این محصولات در کشور متوقف شد. امروز کنترل کننده های بومی توسط گروه های دیگر، و با استفاده از فناوری های نو ساخته می شوند.
در مورد HALICIA نیز شایعات بسیاری وجود دارد. این اختراع که مدال نقره ی مسابقات ITEX را نیز به خود اختصاص داده است، مورد توجّه بسیاری مجامع قرار گرفت. گفته می شود سازمان فضایی آمریکا (NASA)، در ساختار کاوشگر کنجکاوی (Curiosity) از آن بهره جسته است. هرچند این موضوع به صراحت از سوی سیاوش عقدایی رد شده است.

وی در ۲۱ سالگی کتابی تحت عنوان «به دنبال بعد چهارم» نگاشت که انتشار آن استقبال صاحب نظران را در پی داشت.
پس از دانش آموختگی در مقطع کارشناسی، تصمیم به تغییر رشته گرفت، و تحصیل را در مقطع کارشناسی ارشد، در دانشگاه خوارزمی (تربیت معلم سابق)، و در رشته ی هوش مصنوعی ادامه داد.
در سال ۱۳۹۱، جایزه ی سالیانه ی تیم تحقیقاتی سوخت های زیستی به وی تعلق گرفت و این رویداد باعث تداوم همکاری او با این تیم گردید.
او همچنین، به زبان های روسی و ترکی آشناست و انگلیسی را از ۲۰ سالگی، همچون زبان مادری صحبت می کند. سفر به کشور های متعدد از جمله سوییس، آلمان، ایتالیا، فرانسه، مالزی، عربستان صعودی، هندوستان، چین، ترکیه، عمان و … توانایی وی در برقراری ارتباط به زبان های بیگانه را تقویت نمود.
در رابطه با عناوین بین المللی ذکر این موضوع لازم است که سیاوش عقدایی اعتقاد چندانی به جشنواره های اختراعات خارجی ندارد و بیشتر بر عناوین ملی خود تکیه می کند. به اعتقاد وی، جشنواره ای همچون جشنواره ی جوان خوارزمی، بسیار معتبر تر از جشنواره های خارجی است.
زندگی حرفه ای:
همزمان با تحصیل در مقطع کارشناسی، فعالیت در دو عرصه ی طراحی سامانه های کنترل صنعتی، و جلوه های ویژه ی سینمایی را آغاز کرد، اما پیش از آن که فعالیت او در زمینه ی جلوه های ویژه به بار بنشیند، از طرف یکی از شرکت های ایرانی – اروپایی همکار صنعت نفت دعوت به کار شد. در پی موفقیت زود هنگام در یکی از اولین پروژه های چند ملیتی، از سوی شرکت ACMarine به عنوان مدیر پروژه ی HVAC سکوهای پنج گانه ی میدان گازی دالان منصوب شد. پس از آن، او مدیریت بسیاری پروژه های دیگر را در بخش خصوصی پذیرفت. از جمله ی این پروژه ها می توان به پروژه های اتوماسیون BOP، RTC و Anti-Collisionسکوی حفاری نیمه شناور امیر کبیر اشاره کرد. وی ۳ سال مدیریت عامل شرکت OPAS را نیز بر عهده داشت.
در سال ۱۳۸۸، برای گذراندن دوره ی قواصی حرفه ای وارد یکی از مراکز آموزشی خاص شد و مدتی کوتاه به عنوان قواص فعالیت کرد.
بعد ها به عنوان یکی از اعضای کلیدی تیم راه اندازی پکیج BOP سکوی ایران امیر کبیر، واقع در دریای خزر خدمت کرد. بازطراحی نرم افزار کنترل این دستگاه پیچیده، که برای اولین و آخرین بار در کشور صورت گرفت به او نسبت داده می شود.
در طول سالیان خدمت در خلیج همیشه فارس، وی تجربه ی حضور بر روی سکو های گازی و نفتی متعدد، از جمله ۲SKA,۲SKB,۲SKC,SKLQ,SKPP, و سکو های مجموعه ی نفتی سلمان را داشته است.
او همچنین سفر بر عرشه شناور های متعدد از جمله مرجان، آسوان، شمراک ویکتوری، صدرا سرویس، رضاتاید، کاسپین ۱، کاسپین ۲ و … را تجربه کرده است.
در سال ۱۳۹۱، به عنوان مشاور ارشد تیم تحقیقاتی سوخت های زیستی (زیر نظر سازمان ملل متحد) در توسعه ی استراتژی های تیمی برگزیده شد و همچنان عضوی از این گروه است.
او در بسیاری از پروژه های حساس ملی، از پروژه های صنعت نفت و گاز گرفته تا سازمان انرژی هسته ای حضور فعال داشته است. اما در تمامی این مدت، ارتباط خود را با دنیای هنر و رسانه حفظ کرد. هرچند هرگز تصور نمی کرد این علاقه ی جنبی، به شغل اصلی وی بدل شود.
سر انجام، در سال ۱۳۸۷، صنعت نفت را رها کرد و به رادیویی ها پیوست. او به عنوان گوینده در شبکه های البرز و دانش حضور داشته و فارنهایت ۳۰-۱۳، یکی از برنامه های موفق وی بوده است.
همچنین در سال ۱۳۹۲، به سمت مدیر کل حوزه ی ریاست و روابط عمومی سازمان نظام روانشناسی جمهوری اسلامی ایران منصوب شد، اما علاقه ی وافر وی به رادیو او را از حضور در این سازمان نیز بازداشت.

در ۱۳۹۴ به دنبال تحولات در سازمان صدا و سیما به عنوان کارشناس مجری به شبکه جوان آمد و اجرای برنامه ی کاوشگر را در این شبکه ی رادیویی عهده دار شد. سه سال بعد، ارتقا یافت و در جمع مدیران این شبکه ی رادیویی جای گرفت.

در سال ۱۳۹۵، یک بار دیگر از رادیو فاصله گرفت  و در استخدام شرکت اریکسون سوئد در آمد. اما پس از مدتی دوباره بازگشت و به جمع رادیویی های پیوست.

وی به عنوان مشاور در نهاد ها و سازمان های بسیاری نقش آفریده است.

زندگی هنری:
زندگی هنری سیاوش عقدایی ابعاد منحصر به فردی دارد. علاقه ی او به موسیقی نواحی ایران از کودکی باعث شد تا نواختن دوتار را فرا بگیرد. او همچنین نواختن تار و سه تار را نیز در سطح متوسط آموخته است و دستگاه ها و گوشه ها را می شناسد.
بازیگری تأتر یکی دیگر از علاقمندی های اوست. اولین نمایش حرفه ای که در آن حضور داشته، میهمانسرای دو دنیا، به کارگردانی محمد عسگری بوده است. نوشتن و سرودن نیز از دغدغه های اوست.
وی خوانندگی حرفه ای را با گروه ابسنت آغاز کرد. اما پس از انتشار دومین آلبوم این گروه با عنوان “سماء با رومی” از این گروه جدا شد.

او در آثار بسیاری به عنوان ترانه سرا و خواننده نقش آفریده است. برجسته ترین این آثار “ققنوس”، “انقلاب”، “ریحان” “کوری” و “لالایی” هستند.
وقایع خاص:
خاص ترین واقعه ی زندگی سیاوش عقدایی را شاید بتوان حضور وی در جمع آسیب دیدگان حمله ی تروریستی بهGerman Bakery پونا، در هندوستان دانست. در این سانحه، او علیرقم آسیب دیدگی، موفق به نجات گروهی از مجروحین شد. او همچنین در سانحه ی غرق شدن یکی از شناور ها در خلیج فارس نیز حضور داشته است و نجات خود از هر دو واقعه را معجزه آسا می داند.